Ένα παράθυρο στον ήλιο

της Άννας Θωμαΐδη Κι όταν όλα πέφτουν πάνω μου και με πνίγουν τότε ψάχνω για το βλέμμα σου.  Αυτό το αθώο, γεμάτο ζωντάνια βλέμμα που εξερευνεί με ένα απλό πέρασμα από πάνω μου τα μύχια της ψυχής μου. Δεν κρύβομαι από σένα, ότι κι αν κάνω. Το έχω καταλάβει, δεν σε ξεγελάω. Τα μάτια σου…

Υποτροφία στα Κολλέγια του Ηνωμένου Κόσμου – UWC – Οι εμπειρίες των γονιών

Η άγρια ομορφιά της ζωής έγκειται στο γεγονός ότι μπορεί να αλλάξει πορεία από στιγμή σε στιγμή. Και δεν μιλάμε για κάποια αναπάντεχα ή άσχημα γεγονότα. Απογευματάκι κι εκεί που χαλαρώνετε στον καναπέ, μετά από μια δύσκολη ημέρα στην δουλειά ή στο σπίτι έρχεται το παιδί σας να σας ζητήσει «να συζητήσετε κάτι«. Στο Λύκειο…

O δικός μου ήρωας

της Άννας Θωμαΐδη   Εχθές το πρωί ξυπνήσαμε όπως κάθε μέρα για να πάμε στο σχολείο.  Ακολουθήσαμε  το καθιερωμένο πρόγραμμά μας για την προετοιμασία. Στο δρόμο είχαμε λίγο χρόνο και μιλήσαμε, είπαμε και ένα τραγουδάκι (από τις σπάνιες φορές που έχουμε αυτή την πρωινή πολυτέλεια.. Μόλις φθάνουμε στο νηπιαγωγείο  του δίνω την τσαντούλα του και…

Παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού: Αγαπημένο μου παιδί

της Άννας Θωμαΐδη   Αγαπημένο μου παιδί, Εύχομαι να μην ξεχάσεις ποτέ πως δεν παίζει ρόλο πόσο μικρό είσαι, πόσο καλός μαθητής είσαι, σε ποια κοινωνική ή οικονομική τάξη ανήκεις, τι χρώμα έχεις, από πού έρχεσαι , αν κάθεσαι ή όχι σε αναπηρικό καροτσάκι, αν γεννήθηκες με κάποια πάθηση ή όχι, αν η οικογένειά σου…

Καθώς βυθιζόμουν

της Άννας Θωμαΐδη   Τα ξημερώματα είδα ένα πολύ παράξενο όνειρο… Κολυμπούσα σε μια όμορφη παραλία της οποίας τα νερά ήταν γαλήνια και ευχάριστα ζεστά..  Επέπλεα όπως τα ζαχαρωτά στην ζεστή πηκτή σοκολάτα, ήταν πανέμορφα…  Ώσπου αποφάσισα να βυθιστώ και να κρατήσω την αναπνοή μου.     Κατέβαινα γρήγορα και άρχισε να σκοτεινιάζει..  Άρχισα να…

Μικρές φιλοσοφίες σε φόντο γαλανό

Καθισμένες αγκαλιά στην παραλία με τη μικρή μου.. αγναντεύοντας ορίζοντες γαλάζιους.. ψάχνοντας το σημείο που ενώνονται.. η Θάλασσα κι ο Ουρανός..   – Μαμά, ξέρεις ότι κάποια πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται ; – Τι εννοείς, χαρά μου ; – Να κοίτα.. η Θάλασσα..το νερό..φαίνεται μπλε μα δεν είναι.. το νερό είναι διαφανές.. Ο Ουρανός φαίνεται…

Τι μπορώ να πω στο παιδί μου για την τυφλή βία

της Άννας Θωμαΐδη Μαθαίνοντας τα νέα τις προάλλες για την επίθεση τυφλής βίας στο Παρίσι, προσπάθησα να ενημερωθώ περαιτέρω διαβάζοντας και ακούγοντας τις ειδήσεις.  Στη συνέχεια, έριξα μια ματιά από συνήθεια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εκεί αντίκρισα κάτι που θα έλεγα πως με εξέπληξε.  Οι άνθρωποι αμέσως είχαν χωριστεί σε διάφορες κατηγορίες: Αυτούς που…

Μαμά μη…

της Άννας Θωμαΐδη   Μαμά μη…. ….μου φωνάζεις… Αλλάζει η έκφραση του προσώπου σου και η φωνή σου μου τρυπάει τα αυτάκια μου… Μα που πήγε η μαμά μου που με αγκάλιαζε το πρωί και μου ‘λεγε καλημέρα με φιλάκια;  Πού είναι η μαμά μου που καθόμαστε μαζί στο χαλί και τρώμε λιχουδιές ενώ φτιάχνουμε…

Σήμερα θυμόμαστε – ευγνωμονούμε – μιλάμε – ζητάμε συγνώμη.

Όταν σταματήσουμε να κυματίζουμε τις σημαίες μας περήφανοι, μόλις σταματήσουμε να βγάζουμε φωτογραφίες γεμάτοι καμάρι τα παιδιά μας, ας τους διαβάσουμε ένα βιβλίο ιστορικό, το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ, τον Μεγάλο Περίπατο του Πέτρου, να τους διηγηθούμε μια ιστορία ενός παππού μας ή μιας γιαγιάς μας, που μιλάει για πείνα, για μπομπότα, για θανάτους, για…

5 πράγματα που δεν καταλαβαίνουν όσοι δεν έχουν παιδιά

Αγαπώ τους φίλους μου χωρίς παιδιά. Ήταν δίπλα μου σε ξεχωριστές στιγμές με την οικογένειά μου, από πρώτα γενέθλια ως το τελευταίο ξέσπασμα του τρίχρονου παιδιού μου επειδή το μπλουζάκι του δεν ήταν πορτοκαλί. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: Αν δεν έχεις παιδιά υπάρχουν πράγματα που δε θα καταλάβεις ποτέ. Εδώ που τα λέμε ακόμα και…